Het gebruik van een mechanische afdichting voor ketel is verticaal door het eindvlak van het minimale paar en de roterende as, en het elasticiteits- (of magnetische) effect van de vloeistofdruk en het compensatiemechanisme. Een blootgesteld apparaat. De hulpafdichting van de compensatiering met mechanische afdichting voor ketel is een metalen golfbuis, die ook wel een golfmechanische afdichting kan worden genoemd.
De mechanische afdichting voor ketel kan worden onderverdeeld in een inwendig en uitwendig type, afhankelijk van de installatiepositie van de kop; mechanische afdichting kan, afhankelijk van de structuur en lay-out van het elastische element, worden onderverdeeld in meervoudige veer, film, enkele veer, en golfbuizen, enz. De hoeveelheid van het afdichtingsoppervlak en de afgedichte kop kan worden onderverdeeld in enkel-eind en twee-terminal oppervlak; de mate van spanningsontlasting van mechanische afdichting, afhankelijk van het medium, kan worden onderverdeeld in balans type en niet-balans type.
De mechanische afdichting voor ketel is voornamelijk een apparaat dat de axiale afdichting bereikt met de voorspanning van het elastische element, de voorspanning aan de zijde van het dynamische ringoppervlak, de druk van het medium en de druk van de elastische elementdruk. Meestal worden mechanische afdichtingen onderverdeeld in twee categorieën: contacttype en niet-contacttype. Mechanische afdichting bevat lekkages, die beperkt kunnen zijn tot kleine, hoge afdichtingsdruk, lange levensduur, goede trillingsbestendigheid, geen aanpassing tijdens bedrijf (met druk van veren en vloeistoffen), en onhandige structurele demontage.
Er zijn vijf aspecten van de mechanische afdichting van de ketel. Het is gemakkelijk te dragen: de eerste is erosieve (borstel) slijtage: gevormd door de snelle stroming van de vloeistof of gas; de tweede is slijtage en slijtage: het is heel gemakkelijk om deze slijtage te veroorzaken. De derde is adhesie en slijtage: twee soorten glijdende wrijvingssubmateriaal oppervlaktekrachten trekken elkaar aan. De vierde is schurende slijtage: omdat de twee ruwe oppervlakken worden verpletterd of de externe onzuiverheden in de afdichtingsspleet als schuurmiddelen worden gebruikt. De vijfde is oppervlaktevermoeidheidsslijtage: de vermoeiingsscheuren en thermische spanningsscheuren op het oppervlak van het oppervlak.